“İnsanların ne düşündüğünü önemsemeyi bıraktığımızda, bütün bağlantı kurma yetimizi kaybederiz. Kendimizi insanların ne düşündüğüne göre değerlendirip tanımladığımızda ise, açık ve kırılgan olma isteğimizi kaybederiz. Bütün eleştirileri göz ardı edersek, önemli geri bildirimleri de kaçırırız; ama eğer kendimizi kötülüğe ve nefrete maruz bırakırsak da, ruhumuz baskı altına girer. Bu çok ince bir çizgidir, ve dengeyi kuran, aldığımız eleştiriler ya da duyduğumuz olumsuz sözler karşısında utanç hissettiğimizde onun yerine empati ve şefkati koyarak, kendi değerlerimize ve özgünlüğümüze sahip çıkabilmemizdir. Bunu yaparken güvenli alanımız da, bize bütün eleştirilerin ve olumsuz sözlerin gerçeklik ve objektiflik kontrolünü yapmakta yardım edecek hayatımızdaki bir ya da iki kişidir. O bir-iki kişi fikirlerini önemsediklerimiz, bizi güçlü yönlerimiz ve çırpınışlarımızla sevenlerdir. ‘Bu iflas etmiş dünyadaki tek gerçek para birimi hiç ‘cool’ olmadığın anlarda bir başkasıyla paylaştıklarındır’“

Brené Brown